سايه سار ولايت / توفان غم ، مصيبت عظماي 14 خرداد و رحمت واسعه الهي

سايه سار ولايت / توفان غم ، مصيبت عظماي 14 خرداد و رحمت واسعه الهي


بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران، تجديدكننده اسلام در جهان مادي و ظلماني قرن بيستم، حضرت امام خميني(ره)، در پي يك بيماري تقريباً طولاني، با دلي آرام و قلبي مطمئن به سوي رفيق اعلي سفر نمودند و ملت با ناباوري، غم سنگين فراغ امام را بر دوش خود احساس كرد. دشمن مستكبر و كينه‌توز كه سال‌ها خود را براي چنين لحظه‌هايي آماده ساخته بود، به گمان خام خود، به مقصود نزديك شده بود. اما دو عامل بسيار مهم در كنار هم، اسباب شكست، خواري و اميدي دشمن و اميد و شادماني مؤمنان و مستضعفان را فراهم كرد.
    حضور ده ميليون عزادار در بزرگترين تشييع و خداحافظي، توفاني از اراده ميليوني مردم را در حفظ دستاوردهاي انقلاب اسلامي و اظهار ارادت، محبت و اطاعت از رهبري انقلاب را به وجود آورد. توفاني كه همچون توفان «طبس» كه هواپيماهاي تجاوزگر را در هم كوفت، اميدهاي دشمن را به يأس مبدل نمود. در كنار حضور خيره كننده مردم عزادار و ماتم‌زده، اجلاس فوق‌العاده مجلس خبرگان رهبري و تصميم‌گيري سريع و قاطع و انتخاب صحيح و درست آنان، انقلاب اسلامي را صاحب سكانداري امين، باتقوا، با درايت، شجاع و مدير كرد. در واقع يك روز هم، انقلاب و ملت بدون رهبر و نقطه اميد به سر نبرد و رحمت واسعه الهي، آن حضور عجيب و بي‌سابقه را به بار نشاند.
    به اين ترتيب، دوره دوم رياست جمهوري مقام معظم رهبري به پايان نرسيد. امام از ميان ملت رخت بربرست و خلف و شاگرد و مريد صالح او طلوع كرد.
    حضرت آيت‌الله خامنه‌اي بنابر وصيت حضرت امام(ره)، كه وصيتنامه سياسي – الهي ايشان را يا فرزندشان حاج احمد آقا قرائت نمايند يا رياست جمهوري، با استنكاف حاج احمد آقا، در مجلس خبرگان، در برابر ديدگان مصيبت‌زده و حيرت‌آلود ميليون‌ها ايراني و ميليون‌نها خارجي كه از ماهواره برنامه را دريافت مي‌كردند، وصيتنامه سياسي – الهي حضرت امام را قرائت نمودند، كه چندين بار با بغض و اشك معظم‌له قطع شد؛ اما با تسلط بر احساسات خويش، توانمند و رسا، آخرين توصيه‌هاي جاودانه امام را به اطلاع همگان رساندند.
    حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، غم جانكاه اين روز و حضور زيباي مردم را در وداع با رهبر بزرگ خود، هنرمندانه به قلم مي‌كشند. حضوري كه تجلي زيباترين شعورها و شعارها بود و سپاس ملتي را از مرجع عاليقدر خود كه با پاكي، عمرخود را به سر برد و در بندگي خدا، بندهاي طاغوت و مستكبران را از دست و پاي اين ملت و محرومان جهان گسست، به تصاوير بي‌نظير دوربين‌ها، عكس‌ها و شعرها نشاند. رهبر معظم انقلاب فرمودند:
    «آن روز، روز عزاي بزرگ عالم اسلام شد. سوزش آن غم به ملت ايران منحصر نماند. در سراسر جهان، هر جا دل روشن و جان بيداري بود، مصيبت‌زده بود. هر جا مسلماني آگاه از انقلاب و مسايل آن بود، خود را صاحب عزا شمرد. پس در روي زمين جايي نماند كه در آن دلهايي از اين حادثه عظيم از اندوه لبريز نشود و انسان‌هايي از اين فقدان بي‌جبران، به عزا ننشينند. و اما ايران يكسر عزاخانه‌اي شدكه در هر شهر و روستايش، شيون حسرت‌بار از يكايك خانه‌ها سرازير شد و كوي و ميدان وخيابان را پر كرد. هيچ كس نتوانست اين جرعه درد را خاموش فرو برد. از دلاوران ميدان‌هاي نبرد تا مادران و پدراني كه غم شهادت جوانانشان، نتوانسته بود گره عجز و اندوه بر جبينشان بيفكند، تا بزرگ‌مردان عرصه علم و عرفان و سياست و تا يكايك آحاد اين ملت عظيم‌القدر، همه و همه در اين مصيبت عُظمي زار زار گريستند يا صدا به فغان بلند كردند، يا بي‌صبرانه بر سر و سينه زدند. مصيبت فقدان امام، همان به بزرگي امام بود و جز خدا و اوليايش كيست حد و مرز اين عظمت را بشناسد؟ آنجا كه دلهاي بزرگ بي‌تاب مي‌شوند، آنجا كه انسان‌هاي بزرگ دست و پا گم مي‌كنند، آنجا كه صحنه، از بيقراري ميليون‌ها و ميليون‌ها انسان پُر است، كدام زبان و قلم است كه بتواند نمايشگر و صحنه‌پرداز گردد. من كه خود قطره بي‌تابي در اقيانوس متلاطم آن روز و آن روزها بوده‌ام، چگونه خواهم توانست آن را شرح كنم؟ زمان، يگانه‌ خود را از دست داد و زمين گوهري يكدانه را در خود گرفت. پرچمدار بزرگ اسلام، پس از عمري مبارك كه در راه اعتلاي اسلام سپري شده بود، دنيا را وداع كرد».
    حضرت آيت‌الله خامنه‌اي، در تشريح و توضيح توطئه دشمنان براي پس از رحلت امام(ره)، به شعور و تقواي مردم و معجزه الهي در خنثي كردن اين توطئه‌ها اشاره مي‌كنند و مي‌فرمايند:
    «با رحلت امام خميني(ره) طيف وسيع دشمنان اسلام – كه در صفوف مقدم معارضه با جمهوري اسلامي بودند – اين اميد را پنهان نكردند كه جمهوري اسلامي در غياب پديدآورنده و پروراننده خود، نيروي دفاع و رشد را از دست بدهد و چون كودكي بي‌صاحب، احساس ضعف و درماندگي كند، يا به كلي از پاي درآيد و يا به ناچار به دامان اين و آن پناه برد! در محاسبات تنگ نظرانه‌ دشمنان – كه همه بي‌استثنا اسير محاسبات صددرصد مادي بوده و از فهم روابط معنوي و بركات ايمان و تقوا بي‌نصيبند – نمي‌گنجد كه معجزه الهي در طليعه قرن پانزدهم، يعني حكومت صلاح و دين و حيات دوباره ارزش‌هاي اسلامي، آن قله مرتفعي باشد كه دست آلوده بندگان هوا و هوس به آن نرسد و ديپلماسي زر و زور از به دام افكندن آن، عاجز بماند».
    حضور ده ميليوني مردم در تشييع بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران و هادي و مرشد خود، و انتخاب به موقع و شايسته آيت‌الله خامنه‌اي، معجزه الهي را به نمايش گذاشت و دشمن يك بار ديگر ناكام شد. هرچند دشمنان دلخوش كرده بودند كه حضرت آيت‌الله خامنه‌اي از اداره نظام در ميان اين همه دشواري‌ها، توطئه‌ها و خباثت‌هاي جهاني و داخلي، ناتوان مانده و دير يا زود سكان نظام از دست ولايت‌فقيه عادل، مجتهد، آگاه، مدير و مدبر خارج شده و به آرزوي چند ساله خود خواهند رسيد! اما گذشت زمان، اين دلخوشي را نيز رنگ يأس زد و دوست و دشمن معترف شدند كه خلأ حضرت امام خميني(ره) از لحاظ اداره كامل نظام جمهوري اسلامي و حفظ صلابت، اقتدار و عزت آن و مواضع اصولي‌اش، توسط خلف صالح وي، كاملاً پُر شده است.
    
    منبع:
    خاطرات و حكايت‌ها ويژه زندگينامه مقام معظم رهبري - مؤسسه فرهنگي قدر ولايت
    
    

/ 0 نظر / 8 بازدید